Hanna de Mingo Dubla

Tak tak, ten wesoło spoglądający na Was maluszek to właśnie nasza córeczka Hania. Witamy na jej blogu! Hania urodziła się 3 listopada 2008 roku i jest naszą pierwszą pociechą. Hanusia jest mniejsza od innych dzieci w jej wieku, bo choruje na dysplazję diastroficzną – bardzo rzadką chorobę genetyczną. Na łamach tego bloga chcemy opisywać przygody małej Hani, dzielić się naszymi doświadczeniami i nawiązywać kontakty z rodzinami dzieci w podobnej sytuacji.

Sí, esta pequeñaja que os está mirando con tanta alegría es nuestra hija Hania. ¡Bienvenidos a su blog! Hania nació el 3 de noviembre del 2008 y por ahora no tiene hermanos. Hania es más pequeña que otros niños de su edad porque tiene displasia diastrófica – una rara enfermedad genética. En este blog queremos contar las aventuras de nuestra pequeña Hania, compartir experiencias y ponernos en contacto con familias en situación similar.

Yes, this baby looking at you so joyfully is our daughter Hania. Welcome to her blog! Hania was born on November 3, 2008 and for now she is our only child. Hania is smaller than other children of her age because she has diastrophic dysplasia – a rare genetic disorder. In this blog we want to describe the adventures of our little Hania, share our experiences and get in touch with families in a similar situation.

poniedziałek, 20 lipca 2009

Z ortopedią za pan brat
Haciendo buenas migas con la ortopedia
On familiar terms with orthopedics



Hanusia urodziła się ze stópkami zwróconymi do środka i w dół (tzw. stopa końsko szpotawa), więc, żeby skorygować ustawienie stóp, zaraz na drugi dzień po urodzeniu miała założone gipsiki na nóżki. Co tydzień jeździliśmy do szpitala na zmianę tych gipsików. Raz w nocy, Hani nawet udało się samej wyciągnąć nóżkę z gipsu, co dla nas oznaczało kolejną wizytę w szpitalu. Poza tym Hania zdawała się znosić to wszystko bardzo dobrze i gipsy nie przeszkadzały jej w machaniu nóżkami :).


Hania nació con los piececitos torcidos hacia dentro y abajo (pie equinovaro) y para corregir la posición de los pies, al día siguiente de nacer le pusieron unos yesos en la piernas. Cada semana íbamos al hospital a cambiar los yesos. Una vez Hania consiguió sacarse el yeso por la noche, lo cual para nosotros significó otro viaje al hospital. Aparte de eso Hania lo llevaba muy bien y los yesos no le molestaban para nada en mover las piernecitas :).


Hania was born with her feet turned in and downwards (club foot) and since the second day of her life she had to wear casts on her legs to correct the position of the feet. We would go to the hospital every week to change the casts. Once, at night, Hania managed somehow to pull her leg out of the cast, which meant for us another trip to the hospital. Apart from that she didn’t seem to be bothered and moved her little legs with a lot of strength :).


Po miesiącu w gipsie, nóżki Hani wreszcie mogły odetchnąć. Bardzo się ucieszyliśmy, kiedy się okazało, że już nie bedzie następnego gipsowania. Wreszcie mogliśmy Haneczkę normalnie wykąpać i przyjrzeć się z bliska jej ślicznym małym nóżkom. Zamiast gipsików Hania miała teraz nosić w dzień i na noc specjalne buciki. Zdejmowaliśmy je tylko kilka razy w ciągu dnia, żeby ruszać stópkami i robić ćwiczenia. Po paru miesiącach nasza pani doktor zdecydowała, że buciki będziemy zakładać już tylko na noc. Hurrraaa!


Después de un mes con los yesos las piernecitas de Hania por fin pudieron descansar. Nos pusimos muy contentos al enterarnos de que no hacía falta poner más yesos. Por fin pudimos bañar a Hania de una forma normal y ver sus bonitas piernecitas de cerca. Desde entonces, en lugar de yesos Hania tiene unas botas que llevaba día y noche. Sólo se las quitábamos algunas veces durante el día para mover los pies y hacer un poco de gimnasia. Al cabo de un par de meses nuestra doctora decidió que las botitas sólo se iban a poner de noche. ¡Hurraaa!

After one month with the casts, Hania’s legs could finally have some rest. We were very happy to learn that the casts weren’t necessary any longer. Finally we could bath Hania normally and have a closer look at her beautiful tiny legs. Instead of the casts Hania was supposed to wear special shoes, day and night. We used to take them off just a few times a day to move her feet and to make some exercises. A couple of months later our doctor decided that, from then on, the shoes were necessary only at night. Hurrraaa!

Odkąd Hania skończyła miesiąc, zakładamy jej na noc specjalne silikonowe szyny na rączki, mające pomóc jej bardziej otwierać dłonie i skorygować „kciuk autostopowicza”. No i Hania tak chodzi spać:

Desde que hizo un mes, Hania lleva por la noche unas férulas de silicona para las manos. Las férulas le ayudan a abrir más la mano y a corregir el pulgar en abducción. Así duerme Hania:

Hania, since she was one month old, also has been wearing silicone braces on her hands to help her open the hand more and to correct her "hitchhiker’s thumb". She wears them only at night. So this is how she sleeps:


2 komentarze:

  1. What a cutie! She always has a smile on her face. What a happy girl!

    OdpowiedzUsuń
  2. What a trooper! Jaka dzielna i radosna dziewczynka, nie przejmuje sie utrudnieniami. Tak trzymac z pieknym usmiechem na buzi!

    OdpowiedzUsuń